Chorzowska perła - Budynek Poczty Głównej

Historia chorzowskiej poczty zaczyna się znacznie wcześniej niż sam neogotycki gmach przy ul. Wolności. Pierwsza placówka pocztowa w dawnej Królewskiej Hucie działała już od 1804 roku, podlegając urzędowi w Gliwicach. Był to czas, gdy Górny Śląsk znajdował się w granicach Królestwa Prus, a rozwój komunikacji – zarówno pocztowej, jak i kolejowej – stawał się jednym z filarów nowoczesnego państwa. W 1865 roku uruchomiono w mieście oddział telegraficzny, co znacząco zwiększyło znaczenie lokalnej poczty i zapoczątkowało potrzebę budowy większego, reprezentacyjnego obiektu. Przełom nastąpił w 1885 roku, kiedy zakupiono działkę pod nowy urząd pocztowy od miejscowego cieśli Carliczka. W latach 1891–1892 powstał monumentalny gmach dla Kaiserlich Deutsches Postamt in Königshütte, zaprojektowany przez Johanna Schuberta. Budynek wzniesiono w stylu neogotyku ceglanego, typowego dla architektury państw niemieckich końca XIX wieku. Jego forma – z ostrołukowymi oknami, wieżyczkami i charakterystyczną wieżą z ażurowym hełmem – miała podkreślać rangę instytucji i nowoczesność usług pocztowych. W 1911 roku obiekt rozbudowano o skrzydło przy ul. Pocztowej, według projektu Freda Nhagena. Dzięki temu gmach zyskał dzisiejszą, rozpoznawalną bryłę.

Po 1922 roku, gdy Chorzów znalazł się w granicach Polski, budynek stał się siedzibą Poczty Polskiej. Przetrwał II wojnę światową bez większych zniszczeń, a jego funkcja pozostała niezmienna – do dziś pełni rolę głównego urzędu pocztowego miasta.