Wspomnienie po kopalni Miechowice - budynek byłej zupiarni

Wspomnienie po kopalni Miechowice. Zdjęcie wykonano 20 lat temu. Na fotografii widoczny budynek tzw. "zupiarni" z charakterystycznym dębem, a tuż obok mieściło się biuro PBKR Częstochowa. Natomiast po drugiej stronie był punkt opatrunkowy, gdzie stały dyżur miały pielęgniarki i w razie wypadku lub innego uszkodzenia ciała poszkodowany trafiał bezpośrednio tutaj. Natomiast od strony drugiego dębu było bezpośrednie wejście do tzw. zupiarni, gdzie po szychcie lub przed serwowano posiłki regeneracyjne. Wcześniej była tu sala wizyjna przygotowana na cele edukacyjne, dlatego podłoga była lekko po upadzie. Natomiast po lewej stronie od wejścia do zupiarni mieściła się biblioteka techniczna, którą się opiekował Szczepan.

Widok od strony lampowni 

A dąb ten sam 

Niestety w tej chwili nie ma tu nic oprócz niemego świadka, którym się okazał sędziwy dąb szypułkowy, który ocalał. Na chwilę obecną teren po byłej KWK Miechowice (ok. 25 ha),należący wcześniej do SRK Bytom, jesienią tego roku został sprzedany innemu właścicielowi. Transakcja objęta jest tajemnicą handlową i nie wiadomo kto jest nabywcą tej ogromnej działki?

Zdjęcie wykonano z ,,małej łaźni,, w kierunku ,,Stodoły" (dużej łaźni), gdzie na I i II  piętrze mieściły się łaźnie dla dozoru górniczego.  

Oby ten teren nie został przekształcony w składowisko na odpady lub podobne miejsce. Dla tego terenu brak jest MPZP, ale w studium zagospodarowania przewidziana jest dla tego terenu produkcja i przemysł. 

Trochę szkoda, że tak piękna neoromańska zabudowa została zrównana z ziemią. Ale widać taka była polityka państwa. 

Zdjęcie z nieistniejącego portalu Miechowice.net

Nieistniejący na terenie kopalni Miechowice   - czyli schron dla wartownika. Było ich kilka i niektóre pozostały, ale w zrujnowanym stanie. Złomairze starali się wyszabrować konstrukcje zbrojenia. 

Einmannbunkery, to małe żelbetowe stanowiska ogniowe lub schrony. W czasie wojny produkowane przez III Rzeszę masowo w fabrykach jako prefabrykat i jako "gotowiec" przywożony na miejsce posadowienia. Einmannbunker często był obsypany ziemią,  aż po otwory strzelnicze, a wchodziło się do niego bezpośrednio z okopów, lub czasami był podbudowany na ceglanej lub betonowej podstawie, w celu obserwacji terenu dla ochrony strategicznych zakładów pracy,  ale chroniły również strażników podczas nalotów bombowych. Drzwi wykonane ze stali, betonu lub drewna (ok. 0,8 × 0,8 m), szczeliny obserwacyjne i czasem strzelnice. 

Miechowicka Ostoja Leśna

Kompleks przyrodniczo-krajobrazowy w Bytomiu-Miechowicach o powierzchni 305,60 ha ma niesamowity potencjał do uprawiania turystyki i rekreacji. Kiedyś lasy wokół Miechowic na Wyżynie Śląskiej były niegdyś częścią Puszczy Śląskiej. Jednakże działalność przemysłowa spowodowała znaczną zmianę populacji tych gatunków i ich wyniszczenie. Wycinka drzew miała miejsce co najmniej od XIV wieku. Miechowice i lasy miechowicko-rokitnickie nabył w 1812 roku kupiec Ignacy Domes z Czeladzi. Następnymi właścicielami lasów byli Aresinowie i Tiele-Wincklerowie. Tiele-Wincklerowie zasadzili w lesie miechowickim wiele egzotycznych drzew. W latach 60. XIX wieku Hubert von Tiele-Winckler udostępnił część tych terenów na prywatne cele rekreacyjne.

 Najwięcej uroku Miechowickiej Ostoi Leśnej dostarcza sędziwy dąb, liczący sobie co najmniej 150 lat. Jest niezwykle urodziwy i stanowi świetny plener dla fotografów oraz miejsce na piknik. Niestety dąb jest w coraz gorszej kondycji, ponieważ niektóre gałęzie uschły, a najbliższe otoczenie penetrują dziki.  

Miechowice - wakacje w Miechowickiej Ostoi Leśnej

 Miechowicka Ostoja Leśna to zespół przyrodniczo-krajobrazowy o powierzchni 305,60 ha, znajdujący się w północno-zachodniej części Bytomia, w województwie śląskim. Jest to fragment Lasów Bytomskich, a jego historia sięga przeszłości, kiedy to lasy w okolicach Miechowic stanowiły część Puszczy Śląskiej. Niestety, w wyniku działalności przemysłowej wiele drzew zostało przekształconych i wytrzebionych. W 2012 roku utworzono Miechowicką Ostoję Leśną, która stanowi teren o dużym zróżnicowaniu ekosystemów i jest idealnym miejscem na spacery o każdej porze roku i dnia. 

Staw różany 

Droga Ronota

Źródło Minna

 

W Miechowickiej Ostoi Leśnej, tuż obok Drogi Różanej znajduje się Źródło Minna. Wszystko wskazuje na to, że wcześniej las miechowicki był zadbanym parkiem, którego właścicielami była rodzina Tiele-Winckler. Z tamtych czasów zachowało się wiele roślin i drzew, które specjalnie   sprowadzono  z zagranicy. W 2003 roku podczas prac leśnych odkopano przypadkiem, tzw. Źródło Różane i Ławę Różaną. Były to zapewne elementy założenia parkowego z końca XIX w. Na kamiennej ławie jest napis „Rosen:Bank 1888”. Obiekty te znajdują się w odległości kilkudziesięciu metrów od siebie w części lasu zwanej „Doliną Trzech Stawów”. Tuż obok Różanego stawu przy szlaku dydaktycznym znajduje się wspomniane w tytule Źródło Minna, z którego w dalszym ciągu wypływa woda zasilając sąsiedni staw. Jakieś 300 m. dalej w kierunku zachodnim jest jeszcze jedno ocembrowane źródełko, zwane Źródłem Klary.    

Nad Różanym stawem

Przy drodze Różanej 

Leśniczówka (była)  

Zapraszam zatem na Spacer do Miechowickiej Ostoi Leśnej 

Miechowice - Droga Ronota i czerwone buki

 Buk czerwony to piękne i niepowtarzalne drzewo o fantazyjnych motywach na pniu, a Droga Ronota również ma swoją ciekawą historię. 

Czerwone buki przy Drodze Ronota 

Droga Ronota to stary trakt prowadzący do nieistniejącego młyna, który znajdował się tuż nad Potokiem Rokitnickim. Dawniej była wykorzystywana do transportu rudy kruszców wydobytych w kopalniach na terenie Lasu Miechowickiego. Obecnie stanowi część Miechowickiej Ostoi Leśnej. To malownicze miejsce, które zostało objęte częściową ochroną.

 Warto odwiedzić je, aby cieszyć się naturą i spokojem tego miejsca. Jeśli jesteś w okolicy, zachęcam do spaceru po Miechowickiej Ostoi Leśnej i podziwiania piękna przyrody oraz historii tego miejsca. Przy okazji, pamiętaj, aby zabrać ze sobą wszelkie śmieci. 

Czar starego dębu

 Stary dąb w MOL zlokalizowany w Miechowicach przy drodze Ronota.  To jedno z tych drzew, które przyciąga uwagę swoją historią i urokiem. Choć nie jesteśmy pewni jego dokładnego wieku, niektórzy znawcy historii i przyrody uważają, że ma on co najmniej 160 lat. Drzewo to jest nie tylko fotogeniczne, ale często fotografowane. Jego obecność jest integralną częścią miechowickiego krajobrazu, ale także natchnieniem fotografów. 

Warto docenić drzewa, które przetrwały dziesięciolecia i są świadectwem historii i piękna zaklętego w takich drzewach jak stary dąb. 

Miechowicka Ostoja Leśna - Droga Ronota

 Droga Ronota, to stara droga prowadząca do nieistniejącego młyna usytuowanego tuż nad Potokiem Rokitnickim. Poza tym ta droga była kiedyś wykorzystywana do transportu rudy kruszców wydobytych w kopalniach zlokalizowanych na terenie Lasu Miechowickiego.   W tej chwili Droga Ronota jest częścią  malowniczego krajobrazu, który przed 18-tu laty został objęty częściową ochroną. Obecnie stanowi on część Miechowickiej Ostoi Leśnej. Podążając w kierunku byłej leśniczówki, na polanie po lewej stronie, tuż przy tej drodze rośnie 150- letni dąb szypułkowy. To miejsce jest nie tylko piękne, ale także ważne dla ochrony przyrody i zachowania dziedzictwa przyrodniczego. 

Jeśli jesteś w okolicy, zachęcam do odwiedzenia Miechowickiej Ostoi Leśnej i cieszenia się naturą oraz spokojem tego miejsca. Zachęcam przy okazji, aby wszystkie śmieci zabrać ze sobą. 

Miechowice - bezimienny dąb przy drodze Ronota

 Dokładnych źródeł o tym kto i kiedy go  posadził trudno szukać, ale niewątpliwie zasługuje na to, żeby choć nadano mu jakieś imię. Jest piękną ozdobą nie tylko samego lasu, ale również okolicy. Zapewne zasługuje na to, aby mógł być pomnikiem przyrody :) Dlaczego wiec nie jest?  

Stary dąb w MOL

 Tak naprawdę to nie widomo ile dokładnie ma lat. Niektórzy znawcy historii i przyrody przypuszczają, że liczy co najmniej 100 lat. Zapewne nie wyobrażamy sobie jakby go tu nie było. Jest to jedno z najbardziej fotogenicznych drzew, a zarazem najczęściej fotografowane w miechowickim lesie.