Droga Ronota to historyczny trakt leśny w Miechowicach, prowadzący przez Miechowicką Ostoję Leśną do byłego młyna usytuowanego nad Potokiem Rokitnickim. Obecnie – teren o dużym znaczeniu przyrodniczym i krajobrazowym oraz rekreacyjnym.
Dąb, ulokowany przy drodze Ronota jest nierozerwalnie związany z historią Miechowic, Lasu Miechowickiego a od 12 lat „Miechowickiej Ostoi Leśnej”. Drzewo rośnie na leśnej polanie po lewej stronie tuż przy wejściu do lasu.
Jest to miejsce charakterystyczne z uwagi na lokalizację oraz bardzo malownicze położenie. Współcześnie ten sędziwy dąb jest bardzo częstym obiektem fotograficznym, miejscem spacerów mieszkańców, a z uwagi na romantyczne położenie miejscem wielu randek i pikników.
Drzewo ma ponad 160 lat i około 25 metrów. Niestety z roku na rok drzewo jest w coraz gorszej kondycji. Przybywa suchych gałęzi, którymi nikt się nie przejmuje, pomimo tego, że wymaga on zabiegów kosmetycznych. Szkoda również, że władze miasta i przedstawiciele dzielnicy nie zabiegają, aby ten sędziwy i piękny dąb został pomnikiem przyrody, dzięki czemu można by było ubiegać się wsparcie finansowe dla utrzymania go w dobrej kondycji zdrowotne.
Miechowicki las jest związany z rodziną Tiele-Wincklerów. To z ich inicjatywy część lasu została zaadaptowana na park rekreacyjny. W tym celu posadzono tam rzadkie i egzotyczne drzewa, które w Polsce nie występują. Dzięki temu możemy w tym lesie spotkać na przykład świerki serbskie czy też przepiękny tulipanowiec amerykańskie, sosnę limbę lub wejmutkę, ale takze wiele innych egzotycznych drzew i krzewów. Najbardziej ciekawym i spektakularnym elementem Miechowickiej Ostoi Leśnej jest sędziwy dąb szypułkowy, zlokalizowany po lewej stronie Drogi Ronota.
Miechowicka Ostoja Leśna to zespół przyrodniczo-krajobrazowy o powierzchni 305,60 ha, znajdujący się w północno-zachodniej części Bytomia, w województwie śląskim. Jest to fragment Lasów Bytomskich, a jego historia sięga przeszłości, kiedy to lasy w okolicach Miechowic stanowiły część Puszczy Śląskiej. Niestety, w wyniku działalności przemysłowej wiele drzew zostało przekształconych i wytrzebionych. W 2012 roku utworzono Miechowicką Ostoję Leśną, która stanowi teren o dużym zróżnicowaniu ekosystemów i jest idealnym miejscem na spacery o każdej porze roku i dnia.
Mam wrażenie, że codzienne życie i trud z tym związany nie pozwala zbytnio skupić się na tym, co w Miechowicach mamy cennego.
Jest takie powiedzenie: "Cudze chwalicie swego nie znacie...." I chyba coś w tym jest. Natomiast nasze Miechowice, to piękne lasy, gdzie zorganizowano Miechowicką Ostoję Leśną z ścieżkami rowerowymi. Tam spotkamy nie tylko mieszkańców Miechowic, ale także przyjezdnych. Ludzie z okolicy spotykają się na wspólnym bieganiu, chodzeniu z kijkami czy rowerowych przejażdżkach. Mamy również piękne stawy z ciekawą przyrodą. A dla tych, którzy nie przepadają za aktywnością fizyczną, proponujemy spacer do Parku Tiele-Wincklerwów. O dziwo jak na naszą dzielnicę mamy dwa ciekawe i cenne parki, które mogą posłużyć do odpoczynku lub na spacer z wózkiem. Tym bardziej, że po rewitalizacji zadbano o oświetlenie oraz ławki z koszami na śmieci.
Tulipanowiec amerykański (Liriodendron tulipifera) to okazałe drzewo, które rośnie dość szybko i może dożyć 200-300 lat. W swojej ojczyźnie, czyli we wschodnich terenach Stanów Zjednoczonych, jest jednym z najwyższych drzew liściastych, dorastając nawet do 60 metrów. W Polsce osiąga wysokość od 25 do 35 metrów. Jest coraz częściej sadzony jako roślina ozdobna. Ale jak do tej pory nie wiele jest miejsc, w których te rośliny pięknie sią rozwijają i okazale kwitną. Jedne z najpiękniejszych tulipanowców znajdują sie w Bytomiu-Miechowicach, które jak sie przypuszcza zostały posadzone ok. 120 lat temu. Obecnie nasadzane są nowe osobniki wzdłuż Drogi Ronota.
Oto kilka cech charakterystycznych tego drzewa:
Liście: Duże, długoogonkowe, o oryginalnym 4-klapowanym kształcie w tzw. zarysie kwadratu. Jesienią przebarwiają się na pomarańczowo-żółty kolor, a czasami aż do ciemnego brązu.
Kwiaty: Zielono-żółte, kielichowatego kształtu, przypominające tulipany. Pojawiają się na przynajmniej 15-letnich osobnikach i dosyć wysoko w koronie. Najczęściej kwitną od początku czerwca. W tym roku pierwsze kwiaty pojawiły sie wyjątkowo już w połowie maja.
Owoce: Dojrzewają późną jesienią i są oskrzydlonymi orzeszkami zebranymi w szyszkowatych owocostanach o długości do 10 cm.
Pomimo tego, że tulipanowiec amerykański jest stosunkowo odporny na mróz. W swojej ojczyźnie, gdzie występuje w strefie klimatu umiarkowanego, radzi sobie z niskimi temperaturami. W Polsce również może przetrwać zimę, ale w tym roku kwietniowe mrozy uszkodziły rozwijające się liście oraz kwiatostany.
